عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

615

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

فَلَقاتَلُوكُمْ تا چنان كه در دل دارند با شما كشتن كننديد « 1 » ، فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ اگر چنانست كه از شما كران گيرند ، فَلَمْ يُقاتِلُوكُمْ و از كشتن با شما باز ايستند ، وَ أَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ و سخن آشتى بشما او كنند « 2 » ، فَما جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا ( 90 ) اللَّه شما را در ايشان نه راه گذاشت و نه دست . سَتَجِدُونَ آخَرِينَ آرى قومى يابيد ديگران ، يُرِيدُونَ أَنْ يَأْمَنُوكُمْ ازينان كه ميخواهند از شما آمن باشند ، وَ يَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ و از قوم خود آمن باشند ، كُلَّما رُدُّوا إِلَى الْفِتْنَةِ هر گه كه ايشان را با آزمايش گذارند ، و فرا كفر يازند پس اقرار ، أُرْكِسُوا فِيها ايشان را با آن مىاوكنند ، و با آن مىآلايند و مىآميزند ، فَإِنْ لَمْ يَعْتَزِلُوكُمْ پس اگر از جنگ با شما كرانه نگيرند ، وَ يُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ و آن سخن آشتى بشما نيوكنند « 3 » ، وَ يَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ و دست از كشتن فرو نگيرند ، فَخُذُوهُمْ گيريد ايشان را [ و اسير بريد ] ، وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ و بكشيد ايشان را هر جا كه يابيد ، وَ أُولئِكُمْ جَعَلْنا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطاناً مُبِيناً ( 91 ) و ايشان آنند كه شما را در ايشان حجّت داديم ، [ و دست گشاديم ، و در كشتن و گرفتن ايشان شما را عذر ساختيم ] . النوبة الثانية قوله تعالى : وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ الآية - تحيّت نامى است نواخت را ، سلام از بهر آن تحيّت خوانده‌اند كه مسلمانان با يكديگر بنواخت ديدار كنند ، و تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ازين است . ميگويد آن سلام كه شما را دادم آن نواختى است كه من دادم از نزديك خويش ، و التحيات للَّه معنى آنست كه : نواختها اللَّه راست ، كس وى را

--> ( 1 ) - نسخهء ج : كنندى . ( 2 ) - اوكنند افكنند . ( 3 ) - نيوكنند نيفكنند .